Οι Μασκαράδες
Τις απόκριες στο χωριό μας έχουμε σωστό πανηγύρι.
Το γλέντι το ξεφάντωμα η ξεγνοιασιά και τα αλληλοπειράγματα είναι τα κύρια γνωρίσματα της, χωρίς να παραβλέψουμε και άλλα πιό ηθικά και ανθρωπινότερα.
Η προετοιμασία αρχίζει από πολλές μέρες πρίν. Οι άντρες κάνουν σύσκεψη σ' ένα σπίτι και συζητούν τι μασκαράδες θα ντυθούν και ποιο θά 'ναι
το καρναβάλι που θα παρουσιάσουν στο χωριό. Αφού σκεφθούν και αποφασίσουν αρχίζουν όλα όσα είναι απαραίτητα για την μεταμφίεση.

Τα Συγχωρέματα
Το βράδυ της Αποκριάς κτυπά η Καμπάνα εσπερινό και πάνε όλοι στην εκκλησία. Μετά τον εσπερινό αρχίζοντας πρώτα από τον παπά γίνονται τα συγχωρέματα.
Ζητά την συγχώρεση ο ένας από τον άλλον συνήθως οι μικρότεροι απο τους μεγαλύτερους. Πολλά μεγάλα μίση την μέρα αυτή τελειώνουν.
Κατόπιν οι μικρότεροι πηγαίνουν στα σπίτια των μεγαλυτέρων συγγενών. Τους φιλούν το χέρι και οι μεγαλύτεροι τους δίνουν παράδες γλυκίσματα και ένα αυγό.Τρώνε όλοι μαζί οι συγγενείς σε κοινά τραπέζια λογή-λογής φαγητά, πίττες κρέατα γιαούρτες κ.λ.π.

Ο Φανός
Την παραμονή της Αποκριάς στο μεσοχώρι συγκεντρώνουν πολλά κλαδιά και στιβάζουν μια μεγάλη θημωνιά. Εκεί το βράδυ θ' ανάψουν μεγάλη φωτιά «φανό». Τα γύρω χωριά συναγωνίζονται πιο θα φτιάξει τον τρανύτερο φανό.Τη μέρα της Αποκριάς είναι όλα έτοιμα.
Μόλις τελειώσουν το φαγητό θα ντυθούν οι μασκαράδες, όλοι τότε οι χωριανοί συγκεντρώνονται στην θημωνιά με τα κλαδιά.
Ανάβουν τον φανό και αρχίζουν τον χορόάνδρες και γυναίκες γύρω, τραγουδώντας σκωπτικά τραγούδια. Μετά τα τραγούδια πειράζει ο ένας τον άλλον.
Οι άνδρες τις γυναίκες και οι γυναίκες τους άνδρες. Πάντως τα τραγούδια είναι τολμηρά. Κανείς όμως δεν παρεξηγιέται.
Το γλέντι και ο χορός συνεχίζεται μέχρι και τα μεσάνυχτα.

Καθαρή Δευτέρα
Οι μασκαράδες παρελαύνουν στα πιο επίκαιρα σημεία του χωριού, λέγοντας πάλι μερικά από τα σκωπτικά τραγούδια και πειράζοντας
όποιον έβρισκαν στο δρόμο. Την Καθαρή Δευτέρα οι μασκαράδες παλιά χωρίζονταν σε δύο ομάδες και έκαναν σχεδόν πραγματικό
πόλεμο μεταξύ τους. Το βράδυ δε το ρίχνανε πιοτό και στο γλέντι στα καφενεία του χωριο.

Λαζαρίνα
Πρωί -πρωί τα παιδιά του σχολείου ή και αλλά μικρότερα με το καλάθι στο χέρι αλλά αστόλιστο πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και λένε το Λάζαρο.
Οι κυράδες τους δίνουν παράδες και αυγά.

Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα βάγια
Ήρθε η Κυριακή πού τρων τα Ψάρια
Σήκω Λάζαρε και μη κοιμάσαι
Ήρθε η μάννα σου απ' το παζάρι
Σούφερε χαρτί και καλαμάρι
Γράψε Θόδωρε γράψε Δημήτρη
Γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι
Λαζαρίνα κουκουτίνα
βάλ' αυγό στην καλαθίνα
μη σου σπάσω την κατίνα (πλάτη).         

Μεγάλη Παρασκευή
Την Μ. Παρασκευή δεν βάζουν πυροστιά ούτε κατσαρόλα στην φωτιά. Ότι θέλουν να μαγειρέψουν το μαγειρεύουν από την προηγούμενη ημέρα.
Από το πρωί στολίζουν τον επιτάφιο, με λουλούδια κυρίως δε με άνθη καρποφόρων δένδρων.

Μεγάλο Σάββατο
Το Μ. Σάββατο οι νοικοκυρές ασπρίζουν καθαρίζουν και στολίζουν τα σπίτια. Πρέπει όλα να λάμπουν.

Η Μπακάµ
Παλιά το βάψιμο των αυγών γινόταν μ' ένα ξύλο το μπακάμ. Ήταν κάτι σαν δασύ ανοικτού ροζ χρώματος. Το έβαζαν στο νερό που έβραζε κι έδινε ένα σκούρο κόκκινο χρώμα. Το ξύλο αυτό λένε πως έρχονταν στο παζάρι των Γρεβενών από την πόλη. Άλλοι πάλι λένε ίσως και το πιο σωστό πως ερχόταν από τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Λένε πως ήταν δύσκολο πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις το δέντρο με αυτό το ξύλο από άλλα όμοια τους που δεν είχαν την ίδια ιδιότητα.
Για αυτό ειδικοί το σημάδευαν (εκεί κάτω βέβαια) από πριν ίσως πάνω στον ανθό γιατί τότε μπορούσαν να τα αναγνωρίσουν πιο εύκολα.
Λένε πως επειδή δεν μπορούσαν να πλησιάσουν τότε μέσα στα δασιά και γεμάτα φίδια φαρμακερά και άλλα ερπετά δάση το σημάδευαν και το πυροβολούσαν με χονδρά σκάγια από μακριά. Και όταν τα ερπετά και τα φίδια έπεφταν σε νάρκη πήγαιναν οι ξυλοκόποι και τα έκοβαν. Τα τεμάχιζαν μετά και τα μικρά κομμάτια από κει κάτω φθάνανε μέχρι τα Γρεβενά. Κάποτε με μπακάµ βάφαμε όλοι μας τα πασχαλινά αυγά.

Η Ανάσταση
Η Ανάσταση γίνεται στις 3 ή 4 ώρα το πρωί. Μετά τη θεία λειτουργία το «Χριστός Ανέστη» και οι άλλες ευχές δίνουν και παίρνουν.
Το πρωί παρέες-παρέες σφάζουν, σουβλίζουν κι ψήνουν τ' αρνιά.

Η Δεύτερη Ανάσταση και ο Χορός
Στις δώδεκα το μεσημέρι γίνεται η Δεύτερη Ανάσταση.
Μετά ακολουθεί χορός των γυναικών στο περίβολο της εκκλησίας. Χορεύουν όλες οι γυναίκες του χωριού τραγουδώντας τα λεγόμενα πασχαλινά τραγούδια.
Το μεσημέρι και το βράδυ τρώνε πίνουν και διασκεδάζουν όλοι οι συγγενείς μαζί.

Ο Αποχαιρετισμός της Πασχαλιάς
Την Κυριακή του Θωμά η θεία λειτουργία γίνεται στον πολιούχο Άγιο του χωριού. Μετά ο χορός των γυναικών είναι σωστό ξεφάντωμα.
Χορεύουν... χορεύουν χωρίς σταματημό. Χορεύουν σταυρωτά κατά μήκος όλων των δρόμων του χωριού.
Έπειτα χορεύουν σε μεγάλους κύκλους αλληλοπειράζονται, όλα αυτά γίνονται για να ξεπροβοδίσουν την Πασχαλιά.
Το ξεπροβόδισμα της Πασχαλιάς διαρκεί μέχρι αργά το βράδυ.
Η εβδομάδα του Πάσχα είναι γεμάτη χαρά και γλέντι. Κανείς δεν δουλεύει την εβδομάδα αυτήν. Όλοι γλεντούν, όλοι ξεφαντώνουν όλοι χαίρονται.

Σήμερα Δέσπω µ' Πασχαλιά
Σήμερα άσπρη μέρα
Σήμερα τ' αρχοντόπουλα βγήκαν να σεργιανίσουν.
Βγήκαν οι νύφες στο χορό, κοράσια στα τραγούδια
και συ Δέσπω µ' δεν φαίνεσαι να βγεις να σεργιανίσεις.
Σε κλαίει Δέσπω µ' το παιδί, σε κλαίει και δε μερώνει.
Σημαίνει ο Θεός. Σημαίνει η γη σημαίνουν τα ουράνια.
Σημαίνει και η Αγία Σοφιά με τις χρυσές καμπάνες.

Απρίλ' απ' έρχεσα, Μάη καταδροσάτε,
σε μήνυσαν τα πρόβατα ν' αυξάνεις τα χορτάρια
σε μήνυσαν και τ' άλογα ν' αυξάνεις τα λειβάδια.

Πραματευτής εδιάβαινε, μήλο μου μήλο μου
στο γρίβα του καβάλα, μήλο μυρισμένο
σέρνει μουλάρι δώδεκα, μήλο μου μήλο μου
και μούλες δεκαπέντ,ε μήλο μου μυρισμένο.
Το ίσκιο ίσκιο πάηκε, μήλο μου μήλο μου.
τον ίσκιο από τα δένδρα, μήλο μου μυρισμένο
να μην τον κάψ’ ο κουρνιαχτός, μήλο μου μήλο μου
και τον μαράν' κι ο ήλιος, μήλο μυρισμένο.

Το Μάζεμα των Γιαννακιών (Αγριολούλουδα με ωραία μυρωδιά, που ανθίζουν εκείνη την ημέρα)
Το βράδυ προς τα ξημερώματα της μέρας αυτής όλες οι πλαγιές οι βουνοκορφές και τα ρουμάνια του χωριού πριν λίγα χρόνια έλαμπαν και αντιλαλούσαν.
Οι χωριανοί ομάδες -ομάδες τη νύκτα με τα φαναράκια με τις φλογερές και με το γέλιο και το τραγούδι στα χείλη έβγαιναν να κόψουν γιαννάκια,
κάτι αγριολούλουδα που τα τοποθετούσαν στις πόρτες των σπιτιών τους. Οι λάμψεις τη νύκτα και τα τραγούδια μεσ' την ησυχία έδιναν μία παράξενη ομορφιά σ' όλη τη γύρω περιοχή. Μία ομορφιά που θα μπορούσε να συνεπάρει και να συγκινήσει και το πιο σκληρό.
Λίγο αργότερα αλλά νύκτα ξεκινούσαν με τις μπούκλες στον ώμο και οι κυράδες και τα κορίτσια για να πάνε για γιαννάκια.
Μετά τα χαράματα πήγαιναν στη βρύση να γεμίσουν τις μπούκλες. Έτσι άκουες από τη μία μεριά τους άνδρες να τραγουδούν να παίζουν με τις φλογέρες τους τα ειδικά για τη μέρα αυτή τραγούδια και από την άλλη τα κορίτσια και τις γυναίκες.
Τα χαράματα περνούσαν όλοι φορτωμένοι με γιαννάκια από τη βρύση του χωριού. Έμπηγαν πολλά σ' αυτήν. Πλινόταν επέστρεφαν σπίτια τους.
Επίσης τη μέρα αυτή μαζεύουν χαμομήλι και κόβουν το δυόσμο. Τον ξηραίνουν και τον τοποθετούν κάπου να τον έχουν τον χειμώνα.

Ο Γιάννης φίδι σκότωσε πάνω σε σταυροδρόμι
τα φίδια εμαζεύτηκαν μουσαφερέ του κάνουν
το πε για να φιδιάσω με το Γιάννη το φιδούλι
που σκότωσε τη μάννα μας τη μάννα από τα φίδια
βάνουν τον όφιο άλογο και τον αστρίτη σέλα
και την οχιά την παρδαλή η βάζουν καπιστράκι.

Το Σφάξιμο του Γουρουνιού
Μια βδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα αρχίζουν οι σφάχτηδες να σφάζουν τα γουρούνια.
Οι σφαχτάδες τρώνε νηστίσιμα και παίρνουν το μερτικό τους τα Χριστούγεννα σε κρέας.

Τα Κάλαντα
Παραμονή Χριστουγέννων λένε τα κάλαντα. Νέοι μέχρι 17 ετών ετοιμάζονται να πάνε στις δώδεκα τα μεσάνυχτα στα κόλιντα.
Συγκεντρώνονται στην πλατεία με μια μεγάλη φωτιά και φωνάζουν κόλιντα, κόλιντα κτυπώντας συνέχεια και την καμπάνα.
Από πριν έχουν εφοδιαστεί με ράβδους που μπροστά έχουν εξογκώματα σαν γροθιά και λέγονται «τζιουμπανίκες».
Ξεκινώντας τα κόλιντα στις δώδεκα τα μεσάνυχτα. Αρχίζουν από το σπίτι του παπά.
Τους μοιράζουν κουλούρες τους ρίχνουν στο ντροβά κάστανα και καρύδια. Μερικές φορές αρπάζουν από τους σπιτονοικοκυραίους και κανένα λουκάνικο.
Οι κυράδες τους λένε κάτσε να κάτσουν και οι κλώσες.

Χριστούγεννα Πρωτούγεννα πρώτη γιορτή του Κόσμου
Χριστός γεννάται σήμερα εν Βηθλεέµ τη πόλη.
Γεννιέται και ανατρέφεται στο μέλι και στο γάλα
το μέλι τρών' οι άρχοντες το γάλα οι αφεντάδες.

Αν στο σπίτι υπάρχει και καμιά όμορφη κόρη συμπληρωματικά λένε και το παρακάτω τραγούδι.

Μέσα σε τούτο το σπίτι σε τούτο τ' αρχοντικό
είναι μια κόρη όμορφη και μια γλυκοφρυδούσα.
Η μάννα της την έλουζε και την κρυφομιλούσε
κόρη σ' αρραβωνιάσαμε στο πρώτο παλικάρι
εγώ μάναµ δεν παντρεύομαι δεν παίρνω τέτοιο άνδρα.

Ανάλογα σε μερικά σπίτια λένε και διάφορα σκωπτικά τραγούδια με σκοπό να πειράξουν τον αφέντη του σπιτιού.
Αφέντη μου στη κάπα σου σαράντα τσιουβάλια ψείρες.

Τα Χριστούγεννα το βράδυ
Το βράδυ τα Χριστούγεννα νύκτα κτυπά η καμπάνα για ν' αναγγείλει το σωτήριο μήνυμα. Όλοι τότε με τα φαναράκια και τις τζιουμπανίκες ή κλούτσες
πηγαίνουμε στην εκκλησία. Ακούμε τη θεία λειτουργία και επιστρέφοντας το ρίχνουμε στην διασκέδαση.
Τις Χριστουγεννιάτικες μέρες τις περνούμε με διασκεδάσεις και γλέντια τρικούβερτα, μιας και δεν έχουμε καμιά δουλειά τότε.
Το χωριό μας φημίζεται σαν το πιο γλεντζέδικο.
Με χιόνι ως το γόνα πολλές φορές πηγαίναμε να φέρουμε οργανοπαίχτες βιολετζή ή άλλον από τα γύρω χωριά.

Η Σουγλιμάδα
Οι σουγλιμάδες τις μέρες αυτές και το κρασί το ντόπιο, το δικός μας δινουν και παίρνουν.
Τις σουγλιμάδες τους κάνουμε ως εξής:
Κόβουμε μικρά κομμάτια το χοιρινό κρέας. Το αλατίζουμε του βάζουμε πιπέρι ρίγανη και περνούμε τα κομμάτια σε κερένια ή ξύλινη σούβλα.
Κάνουμε κατόπι θρακιά από ξύλα βαλανιδιάς. Βάζουμε την σούβλα στα τουμπούλια
(πήλινα φτιαγμένα από κοκκινόχωμα για να σταματούν πάνω οι σούβλες και να γυρίζουν).
Γυρίζουμε τις σούβλες μέχρι να ροδοκοκκινίσει το σουβλί μας.. Μετά το ρίχνουμε στο πιοτό και στο γλέντι..

Το Κλαψόδεντρο
Όταν κάποιος θα 'φευγε για τα ξένα, το βράδυ μαζεύονταν όλοι οι συγγενείς με μπουγάτσες (καλοζυμωμένα ψωμιά), στρώνανε όλοι μαζί τραπέζι στο πατρικό και ακολουθούσε γλέντι. Την άλλη μέρα αυτός που θα 'φευγε, αφού το έκανε το σταυρό του στο εικονοστάσι του σπιτιού, φιλούσε το χέρι του πατέρα
και της μάνας και ξεκινούσε. Όλοι οι Χωριανοί τον ξεπροβόδιζαν κι' αυτός τους χαιρετούσε όλους έναν έναν.
Ξεπροβοδούσαν τους ξενιτεμένους μέχρι το εκκλησάκι Αγία Τριάδα. Εκεί υπήρχε ένα μεγάλο δέντρο, το «κλαψόδεντρο».
Οι γυναίκες των ξενιτεμένων επιστρέφοντας έκοβαν κλαριά και τα μπήγανε μπροστά στις αυλόπορτες και στις πόρτες των σπιτιών τους.
Γιατί έτσι ήταν καλά γι’ αυτούς που έφευγαν.